Verslag over het derde kwartaal 2019

Situatie in Malawi

Afgelopen periode is het wisselend geweest in Malawi. Met name op politiek gebied is het nog steeds onrustig omdat er al vanaf 8 augustus een rechtszaak loopt waaruit zal moeten blijken of de verkiezingen zonder corruptie zijn verlopen en verder willen heel veel mensen in Malawi dat bepaalde mensen aftreden omdat ze  het land geen goed doen. Tot nu is er nog steeds geen duidelijkheid, er gaan wel wat geruchten maar daar ga ik niet teveel in mee want uiteindelijk weet ik niet waar de waarheid ligt. Het blijft  toch afwachten hoe het af zal lopen.

Wist u dat

Er in november een groep artsen uit Nederland een bezoek aan Malawi brengt en  ze ook bij ons langskomen?

We kijken uit naar hun komst.

Naast dat het gezellig is bieden ze ons ook ondersteuning door wat spullen voor ons uit Nederland  mee te nemen.

Kliniek

Ondanks de vakantie periode in augustus en de eerste week van september zijn we toch door gegaan met de kliniek, omdat het  belangrijk blijft om mensen te ondersteunen op medisch gebied. De lichamelijke problemen die we in deze maanden zagen waren luchtweginfecties, griepverschijnselen, huidaandoeningen, vooral bij kinderen en dan verder de ziektebeelden die we het gehele jaar door zien zoals hoge bloeddruk.

Daycare

We hebben huisbezoeken gebracht om de nieuwe leerlingen te selecteren.Daarover hebben we al eerder bericht maar voor degenen die dat gemist hebben hier nogmaals een verslag in dit kwartaaloverzicht. Meer foto’s van de slechte woonomstandigheden vindt u bij het vorige bericht.

In augustus hebben we een vergadering gehad met het local committee waarin we hebben besproken dat er plaats is voor 23 nieuwe leerlingen uit 6 verschillende gebieden. We hebben met elkaar de verdeling gemaakt hoeveel kinderen er per gebied mochten komen; in sommige gebieden is de armoede nog groter. Nadat de verdeling gemaakt was, zijn eerst de local committee leden in overleg met de chief gaan bedenken welke gezinnen veel ondersteuning nodig hebben. Het viel niet mee voor ze om een keuze te maken want er zijn veel kinderen die ondersteuning kunnen gebruiken. Uiteindelijk kwamen ze terug met hun lijstje met namen en vandaar uit is er een dag gekozen dat de local committee leden alle 23 huizen zouden bezoeken om te zien of het terecht was dat deze kinderen gekozen waren om naar het project te komen. Dat was het geval en daarna was het aan mij en Judith (een goede vriendin die me helpt bij het dorpswerk) om alle 23 huizen te bezoeken. Het was een zeer lange wandeltocht met veel klim en daalwerk in de bergen.  Het was schrijnend om sommige huishoudens te zien, toch best wel weer wat moeders zonder echtgenoot en dan 3 tot 4 kinderen waar ze voor zorgen. Sommige huizen zijn echt zo klein voor het aantal mensen dat erin moet slapen. We troffen een moeder aan met 3 kinderen en het huisje waarin ze wonen is niet groter dan een gemiddeld toilet in Nederland, bijna niet te geloven maar wel realiteit. We zagen dat de levens omstandigheden steeds slechter worden, veel mensen antwoorden op de vraag: “Hoe vaak eten jullie per dag?” met 1 of geen keer per dag. Na zo’n dag eet jezelf niet lekker want je denkt aan al die families die je de dag hebt bezocht en dan vraag je je af wat zullen zij eten, niks of een warme maaltijd?

De kinderen zoals ze bij ons zijn.


woonomstandigheden

Revalidatie centrum

De afgelopen maanden hebben we goed gedraaid  De groei blijft doorzetten De mond op mond reclame werkt goed. Sommige moeders stoppen, omdat ze verhuizen naar een ander dorp vanwege een nieuwe partner want dan verhuizen de vrouwen automatisch naar het gebied waar de partner vandaan komt. Sommige kinderen zijn langdurig ziek, sommigen zijn langer dan een maand opgenomen in het algemeen ziekenhuis vanwege andere lichamelijke problemen.

 We zijn blij met onze drie medewerkers die erg bevlogen zijn in hun werkzaamheden en dat geeft een gastvrij gevoel naar de moeders en kinderen. Pas geleden kwam er een oma naar ons toe en wilde een kip aan mij geven om te zeggen dank je wel voor de goede zorgen die het centrum mijn kleindochter heeft geboden. De kleindochter heeft Syndroom van Down haar naam is Linda, ik heb het er in de vorige nieuwsbrief al overgehad. Wel duidelijk uitgelegd wat ze verstandelijk van Linda kan verwachten om wat duidelijker beeld te krijgen wat Syndroom van Down inhoudt.

Nieuwe “gezinsleden”

Sinds begin september  hebben we onverwacht de zorg gekregen voor 3 jongens in de leeftijd van 4-13-16 jaar. De jongste was al een jaar bij ons bekend en kwam bij het project. In de vakantie kwam ik hem twee keer tegen op straat  waarvan 1 keer in het donker hij zag er erg verwaarloosd en wild uit.  Ik ben gaan navragen wat er gaande was en het bleek dat hij en zijn broers op straat waren gezet door de familie. We hebben in overleg met de politie de jongste in huis genomen omdat er in Malawi geen goede voorzieningen zijn om kinderen op te vangen. We probeerden de broers te traceren want op straat slapen op plekken waar alleen maar mensen komen die teveel drinken is geen goede leefomgeving voor kinderen. Na een paar dagen kwamen de broers aan de deur, vervuild en met gescheurde kleding en gaten in de schoenen. Na enig overleg met verschillende mensen in ons gebied, huren we nu een klein huisje voor de twee oudste jongens en voorzien we ze in hun dagelijks onderhoudt en sinds  6 weken gaan ze naar school. Nog niet naar de overheidsschool maar naar een privé lerares omdat de jongens nog nooit naar school zijn geweest. Ze moesten vaak werken voor hun eten en drinken. De moeder is nergens te bekennen, al meer dan een jaar geleden heeft ze de kinderen achtergelaten. Ze woonden bij opa en oma maar die hebben de deur dicht gedaan. De politie probeert de vader van de oudste twee jongens op te sporen. Met de jongste hebben we in het begin veel problemen gehad: gedragsproblemen. Het gevolg van weinig opvoeding en groot gebracht op straat en tussen de alcoholisten. Na weken structuur en duidelijkheid is het gedrag zichtbaar verbeterd ook lichamelijk zijn de jongens nu in goede conditie, dus daar zijn wij blij mee. We werken samen met sociale welfare, politie en Dream: een andere organisatie die veel ondersteuning geeft aan kinderen die geen gezond gezinsleven hebben. We hebben nu de afspraak gemaakt met de familie (opa en tante) dat de jongste  in het weekeinde naar ze toe zal komen, want het is belangrijk om binding te houden met familie, dit zal aankomende vrijdag van start gaan dus hopelijk zal het positief verlopen. Voor ons gezin is het ook wel fijn om weer even met z’n drietjes te zijn.

de twee oudste broers nu.

Noodhulp 2019

In september waren nog de laatste klussen voor ons is de noodhulp ten einde. We hebben ons best gedaan om verschillende getroffenen te ondersteunen we hebben in totaal 4 huizen gebouwd. Het waren niet allemaal kleine huizen vanwege de grote gezinnen dus de kosten van de huizen kwamen daardoor ook wat hoger uit, maar als er nu een grote storm komt of veel regen dan weten we in ieder geval dat deze gezinnen veilig kunnen zitten in hun huis. Een ieder die een bijdrage heeft gedoneerd aan de noodhulp van Stichting Baobab Kids  hartelijk dank voor uw ondersteuning zonder u hadden we deze mensen niet kunnen helpen.

Tot slot

Tevens willen wij een ieder weer van harte bedanken voor alle ondersteuning die jullie ons bieden op welke manier dit ook is.

Groetjes uit een zeer warm Malawi,

Richard en Esther.