Saai is het nooit,steeds weer nieuwe uitdagingen.

Beste mensen,

Voordat we 2014 uitzwaaien, nog een laatste verslag uit dit jaar. De laatste twee maanden zijn voorbij gevlogen. Ik heb gemerkt dat het hebben van een project in een Afrikaans land vol met uitdagingen is,dus saai is het nooit.

Met de kinderen binnen het project gaat het goed. We hebben inmiddels toch nog twee extra kinderen bij de daycare toegelaten. Dit omdat onze ervaring is dat er bijna geen dag is dat alle kinderen er zijn, dus dan gaat het goed zo om nog wat extra kinderen op de lijst te hebben. De kinderen zijn de laatste weken hard aan het oefenen zoals ze het hier noemen: een examenweek. Ze krijgen op een eenvoudige manier oefeningen, denk bijv.  aan het schrijven van letters, cijfers, kleuren benoemen, ze moeten zichzelf kunnen voorstellen, leeftijd noemen, vertellen waar ze wonen en of ze een jongen/meisje zijn,verder moeten ze een liedje kunnen zingen dat ze de afgelopen drie maanden hebben geleerd. Ik kan u garanderen daar word ik soms wel een beetje stil van hoe goed kinderen dit kunnen in eigenlijk een relatief korte tijd. Dat doet me goed om te zien en te horen. Verder genieten ze van de buitentoestellen waar ook menigmaal een ruzie ontstaat wie er nu op mag,omdat ze het allemaal zo leuk vinden. Het tandenpoetsen gaat goed,ze blijven hier veel plezier aan beleven. Lichamelijk doen de meesten kinderen het goed, er zijn nog wel een aantal kinderen met ondergewicht, maar langzaam aan komen ze wel wat bij in gewicht. We hebben een periode gehad dat er veel kinderen waterpokken hadden,dus dan konden ze niet komen,maar die periode is nu voorbij. Er zijn nog wel regelmatig kinderen met ringwormen,maar dat kunnen we tegenwoordig goed verhelpen door ze te laten wassen met een anti-bacteriele zeep en een creme en dan verdwijnt het vrij snel . Nu gaan we binnenkort naar het regenseizoen en dan komen we in de periode van meer muggen,dus een grote kans op muggen en veel kinderen slapen wel onder een net,maar met gaten en anderen hebben helemaal geen net, dus dat is niet goed.

Een paar weken geleden kwam één van de leraressen naar mij toe en vertelde mij dat ze een buurjongen heeft van 22 jaar en  dat hij psychisch niet in orde is. Hij woont bij zijn zuster in huis omdat zijn moeder aan aids is overleden en zijn vader leeft ook niet. De zuster is een single moeder en heeft een kindje van twee jaar en zij werkt als lerares bij de overheidsschool. Omdat er weinig voorzieningen zijn voor deze groep met psychische problemen en dit een jongen betreft die last heeft van stemmen die hem opdrachten geven om weg te lopen, kan zij hem niet achterlaten in huis met een open deur omdat hij al vaak is weg gelopen in het verleden en zelfs tot een week of zes geleden. Zij sloot hem op in huis van 6uur in de morgen tot 13:30uur in de middag. De mensen die mij kennen weten dat ik met mijn “psychiatrie hart” dit niet kan horen en heb besloten ondanks dat onze doelgroep totaal anders is, hem toch van maandag tot vrijdag bij het project te laten komen. Hij heeft een eigen programma gekregen en we hebben een goede vrijwilligster die een goede ingang bij hem heeft dus zij doet activiteiten met hem. Verder kwamen we erachter dat de zuster van deze jongeman in juli dit jaar met zijn medicatie was gestopt zonder overleg met een psychiater. Dit  is mi geen juiste keuze omdat hij veel last heeft van wanen en hallucinaties. Afgelopen maandag zijn we toch naar het ziekenhuis gegaan. Het duurde  ruim drie  uur   voordat zijn zuster alles in orde had gemaakt. Ik moet zeggen dat ik weer een ervaring rijker ben wat betreft mijn vakgebied,maar het doet me veel verdriet om te zien hoe slecht de voorzieningen zijn voor mensen met psychische problemen. We kwamen aan  in het ziekenhuis en we moesten in de rij aansluiten,die mi niet lang was,ruim 10 mensen voor ons. We waren er om 10uur en we gingen om 13:45uur weer naar huis,pffff. Omdat er weinig personeel rondloopt duurt het lang.

Vervolgens hebben ze wel geteld twee  soorten tabletten voor mensen met een psychose en hij moest eigenlijk nog een tweede tablet erbij hebben,maar die was net op………dat is niet te begrijpen als je uit een land komt waar alles voorradig is en zaken gestructeerd verlopen.

In het laatste verslag had ik u laten weten dat er een nieuwe lerares was aangenomen en die is er nog steeds met positief resultaat, de kinderen en collega’s zijn erg blij met haar. Verder blijft het een uitdaging om een grote groep vrouwen aan te sturen,omdat we met vrijwilligsters werken, dit zijn alleen maar vrouwen. Richard word er weleens moe van, hij zegt dan dat vrouwen gezeur. Wat ik met name zie is dat er veel jaloezie is onder personeel, als de één het wat beter doet dan gaan ze hier gelijk over kletsen met elkaar. Richard en ik proberen het te sturen door besprekingen te houden en dingen op papier te zetten,maar toch lukt het nog niet altijd om dingen goed te krijgen, maar goed we zijn nog lerend en nog in het eerste jaar dus hopelijk gaat het steeds beter.

Doordat we de afgelopen maanden weer mooie donaties hebben mogen ontvangen, zijn we van de week begonnen met het kopen van nieuwe bakstenen om langzaam weer verder te bouwen naar deel 2 van het project: het revalidatiecentrum. Dit zal een gebouw worden waar kinderen zowel met een geestelijke of lichamelijke beperking naar toe kunnen komen. Het zal allemaal stapsgewijs gaan om het gehele project te doen slagen. Dat betekent eerst goede stenen kopen en een muur maken om het tweede stuk grond wat we vorig jaar hadden gekocht. Afbakening is erg belangrijk in Malawi,anders kunnen mensen zo materialen van je stelen. Verder hopen we in de tussentijd weer genoeg acties te kunnen ondernemen om geld in te zamelen voor de bouw van het tweede gebouw.

We hadden nog een lopend project:  de watertank en die is sinds vorige week gerealiseerd en we hebben nu een opslag voor 1000liter water, dit voor de dagen dat er geen water is en dat komt vaak voor de laatste weken wel drie/vier dagen dat we geen water hadden en dan moeten de vrouwen ver lopen om water te halen en dan is het toch vaak 20 liter bakken wat ze op hun hoofd mee moeten nemen. Bij een project is deze hoeveelheid zo weg. Het water is momenteel over geheel Blantyre een probleem omdat ze oude leidingen en pijpen aan het vervangen zijn. Het zou in eerste instantie in januari 2015 klaar zijn,maar nu komen de materialen pas in januari 2015 en ze hopen in maart klaar te zijn,eerst zien en dan geloven.

In Malawi zelf zien we langzaam aan weer negatieve veranderingen plaats vinden. Dit  wordt veroorzaakt door de nieuwe president die sinds mei aan de macht is. Producten worden weer duurder,benzine word duurder. Salarissen gaan niet omhoog, de arme mensen worden nog armer en zullen nog meer honger lijden,want het regenseizoen blijft ook al lang uit. Ik hou mijn hart vast wat het oogsten gaat doen volgend jaar.

Richard en ik willen iedereen die ons afgelopen jaar hebben gesteund, in welke vorm dan ook bedanken, want dankzij uw steun was het  mogelijk om het project te laten starten en draaiende te houden. Wij hopen dat u  enthousiast  over ons blijft en ons blijft steunen  in 2015. Mocht u een leuke of goede actie weten om  meer donaties binnnen te halen voor Stichting Baobab Kids dan kunt u altijd per mail contact opnemen,ons email adres is: info@baobabkids.nl

Tevens wil ik graag alvast een vooraankondiging doen voor 7 februari 2015, dan zal er weer een Leo Ammerlaan sponsorloop plaats vinden. Verdere informatie zal binnenkort per mail naar u toegezonden worden. Plantenkwekerij Leo Ammerlaan alvast bedankt dat wij weer uitgekozen zijn als 1 van de goede doelen.

Wij wensen iedereen alvast een mooie december maand toe, met fijne kerstdagen en een goed uiteinde van 2014 en voor een ieder een gezond en gelukkig 2015 toegewenst.

Groetjes van Richard en Esther.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.